Gehouden op 20 mei 1999
Deel 1: architectuur in het Twentse
landschap
Aan architectuur in het landschap is tot nu toe weinig
aandacht besteed, terwijl juist de verschillen in karakter van landschap
aanleiding kunnen zijn om de universele architectonische vormentaal te verrijken
met meer dialecten.
De samenhang van natuurlijke, agrarische en bouwkundige
elementen is complex en hoewel tegenwoordig de relatie van de componenten
'natuur' en landbouw voldoende in de belangstelling staat, wordt een derde
component 'architectuur' weinig bij deze samenhang betrokken. Toch doet een
landschap zonder gebouwen onvolledig aan. In de traditionele schilderkunst is
dit bekend; geen Ruysdael of Seghers zonder gebouw, of tenminste een
ruïne.
Met deze cyclus wil het Architectuurcentrum Twente het nogal
verwaarloosde terrein van de 'stoffering' van het landschap aansnijden. Gebouwen
die op zichzelf staan in een geïsoleerde omgeving, zoals in een bos, zijn
nu niet aan de orde, het gaat meer om de visuele samenhang van het landschap en
de aanwezige bebouwing met hetgeen er aan toegevoegd wordt.