Gehouden op 20 mei 1999
Deel 1: architectuur in het Twentse
landschap
Aan architectuur in het landschap is tot nu toe weinig
aandacht besteed, terwijl juist de verschillen in karakter van landschap
aanleiding kunnen zijn om de universele architectonische vormentaal te
verrijken met meer dialecten.
De samenhang van natuurlijke, agrarische en
bouwkundige elementen is complex en hoewel tegenwoordig de relatie van de
componenten 'natuur' en landbouw voldoende in de belangstelling staat, wordt
een derde component 'architectuur' weinig bij deze samenhang betrokken. Toch
doet een landschap zonder gebouwen onvolledig aan. In de traditionele
schilderkunst is dit bekend; geen Ruysdael of Seghers zonder gebouw, of
tenminste een ruïne.
Met deze cyclus wil het Architectuurcentrum Twente
het nogal verwaarloosde terrein van de 'stoffering' van het landschap
aansnijden. Gebouwen die op zichzelf staan in een geïsoleerde omgeving,
zoals in een bos, zijn nu niet aan de orde, het gaat meer om de visuele
samenhang van het landschap en de aanwezige bebouwing met hetgeen er aan
toegevoegd wordt.